ผลไม้พื้นบ้านรัสเซียที่หาเก็บทานได้ง่ายๆตามป่า แต่ว่าไม่มีให้กินได้ง่ายๆ

มีผลไม้ชนิดหนึ่งของรัสเซีย เป็นผลไม้ป่า ที่เขาเรียกกันว่า สะมาโรดินา (Смородина) เป็นผลไม้ป่าที่เกิดเองตามธรรมชาติ (ก็ต้องเกิดเองหนะเนอะไม่งั้นจะเรียกว่าผลไม้ป่าไง๊) รสชาติเขามันจะเป็นไปตามลักษณะภูมิอากาศที่เป็นขณะที่เริ่มออกลูก ถ้าหากว่าผนตกมาขณะที่มันเริ่มมีลูก คือกลีบดอกร่วงหนะนะครับ ผลไม้นี้ก็จะให้รสที่หวานอร่อย แต่ว่าในทางกลับกันถ้าแห้งแล้ง ไม่มีฝนมาพรำให้เธอชื่นใจ เธอก็จะให้ลูกที่เปรี้ยวแบบลืมทางกลับบ้านได้เลยทีเดียว เธอจะมีลูกอยู่สองประเภทครับคือ แดงสวยงาม และดำขำเข้ม รสชาดแน่นอนว่าต่างกัน น้องแดงเนี้ยะเธอจะอมเปรียวครับ ส่วนนังดำเนี้ยะจะหวานกว่า ประโยชน์นอกจากให้เปรี้ยวให้หวานเหรอครับ ก็แน่นอน ในช่วงหน้าร้อนเนี้ยะนะครับ ป้าๆ หรือชาวบ้านเนี้ยะก็จะบุกป่ากัน ไปเก็บมาใส่แก้วขาย แล้วเค้าซื้อไปทำไรกันเหรอครับ แน่นอนมีคำตอบ เค้าก็จะซื้อกันในราคาแก้วละ ยี่สิบ ถึง สามสิบรูเบิ้ล ไปต้มใส่น้ำตาล ประมาณยี่สิบนาที เราก็จะได้น้ำหวานรส สะมาโรดินาอร่อยๆมาดื่มให้ชุ่มคอ ถ้าหากว่าต้มในน้ำปริมาณน้อยแล้วใส่น้ำตาลแล้วปล่อยให้ความร้อนเล่นงานไปเรื่อยๆ กวนเป็นระยะๆ ก็จะได้แยมอร่อยๆ จากผลไม้ป่านี้ ราดขนมปังกิน ก็เปรี้ยวๆอมหวานไปอร่อยได้ง่ายๆด้วยราคาไม่ต้องถึงเบสฟูดส์หรอกครับ คนรัสเซียเค้าสุดยอดด้านการจำว่ามีวิตามินอะไรบ้างในผักอะไรบ้าง ลูกอะไรบ้าง ย่า ที่ผมไปพักอยู่ด้วยตอนหน้าร้อน ปี๒๕๕๓ ท่านก็เล่าให้ฟังว่า ลูก สะมาโรดินน่าที่ผมเห็นกองท่วมหัวอยู่ต่อหน้านั้นท่านไปเก็บมาเอง และที่กองอยู่นั้นเป็นเงินทั้งนั้น เงินแบบไม่ต้องเอาเงินต่อยอดเลย และกองนั้นวิตามิน เซ (ซี) ทั้งนั้น ท่านก็เล่าถึงประโยชน์และการทำอะไรต่างๆ ที่ผมได้เสนอให้ทราบไปแล้วนั่นแหละครับผม ผมก็คิดว่าเป็นเรื่องที่น่าสนใจแล้วก็เป็นวัฒนธรรมการเป็นอยู่ของคนรัสเซียที่น่ารู้อีกอย่างหนะครับ

ตอนนี้ผมยังมีีความสามารถไม่พอที่จะเอารูปลงหนะครับ ต้องขอโทษด้วยนะครับ ทำได้เมื่อไรจะรีบเอาลงให้เห็นครับผม แต่่ว่าตอนนี้ผมขอแนะนำให้ก๊อบชื่อที่ผมลงไปเสิร์ชในกูเกิลนะครับ

บทที่3

posted on 16 Jan 2009 12:37 by ru-russian  in Lesson

บทที่ 3 นี้นะครับเราจะมาแบ่ง เพศ กันนะครับ

ภาษารัสเซียเป็นภาษาที่มีเพศนะครับ ภาษารัสเซียมีทั้งหมด 3 เพศ

เพศ ชาย

เพศ หญิง

เพศ กลาง 

ภาษารัสเซียมีวิธี (เบื้องต้น) ที่สามารถดูไ้ด้ว่าคำนามคำนั้นเป็นเพศใด ( แต่ต้องจำครับ ) ดังนี้ครับ

 

เพศชาย   จะมีตัวลงท้าย        พยัญชนะ    เช่น  студент  นักศึกษาชาย

   -й              เช่น   музей     พิพิธภัณฑ์

   -ь     เช่น   учитель  ครู ( ในโรงเรียน ประถม / มัธยม )

 

 

เพศหญิง   จะมีตัวลงท้าย       -а     เช่น   студентка นักศึกษาหญิง

   -я     เช่น   няня      แม่นม / คนเลี้ยงเด็กอ่อน

   - ия     เช่น   лекция   การบรรยาย

   -ь     เช่น  кровать  เตียงนอน

 

 

เพศกลาง  จะมีคัวลงท้าย    - о            เช่น   радио     วิทยุ (มี ударение 2 ที่ครับเพราะเป็นคำยืม)

   - е    เช่น   море    ทะเล

   -ие    เช่น   здание     ตึก

 

ผู้อ่านครับ คุณต้องจำตัวลงท้ายให้ได้ก่อนอื่นเลยนะครับ เพราะว่า จุดเริ่มต้นของความยากเริ่มจากตรงนี้เองครับ 

 สำหรับตอนนี้ก็ขอฝากไว้แค่ี้ก่อนนะครับ จำให้ขึ้นใจนะครับ แล้วเราจะมาลุยเรื่องต่อไปเร็วๆนี้.......สู้ครับ

 

บทที่ 2

posted on 28 Nov 2008 12:26 by ru-russian  in Lesson

เอาละครับเราก็มาเริ่มบทที่ 2 กันเลยละกันนะครับ

เรามารู้จักกันก่อนนะครับว่าภาษารัสเซียเนี๊ยะกฏเกณฑ์เยอะแยะมากมาย เริ่มจากกฏง่ายๆก่อนเลยนะครับกฏของตัว О ตัว โอ นี่นะครับหากไม่ได้รับกานเน้นเสียง STRESS หรือภาษารัสเซียเรียกว่า Ударение              จะต้องออกเป็นเสียง อา นะครับ ถ้าถามว่าเราจะรู้ได้ไง ก็ง่ายๆครับ ดูว่าเขาใส่ไหม แต่ว่าโดยทั่วไปนะครับเขาจะไม่ใส่  Ударение ฉนั้นเราต้องจำเอง หรือไม่ก็อาศัยความเคยชิน และ เซนท์ ครับ อิอิ แต่ก็มีคำเดี่ยวบางคำ ที่สะกดด้วยสระ โอ เลย ก็อ่านเป็นสระ โอ เลย

เรามาดูตัวอย่างนะครับ

ДОМ                 อ่านว่า      โดม                แปลว่า   บ้าน

МОЛОКО          อ่านว่า       มาลาโก          แปลว่า   นม           * คำนี้เห็นไหมครับว่า โอ สองตัวแรกอ่าน  อา 

เนื่องจากไม่ได้รับ  Ударение ก็เลยต้องเป็นแบบนี้

คำศัพย์ทุกคำของภาษารัสเซียนะครับจะต้องได้รับ  Ударение และตัว ขีด หรือที่เรียกว่า   Ударение นี่และครับทำให้ศัพย์ที่เขียนเหมือนกัน มีความหมายที่แตกต่างกัน

เช่น ( ตัวสีแดงคือตัวที่ได้รับ  Ударение )

МУКА     อ่านว่า  มู้กา   แปลว่า   ความเจ็บปวด

МУКА     อ่านว่า   มูก้า  แปลว่า    แป้ง

ДОМА    อ่านว่า   โดมมา  แปลว่า   อยู่ที่บ้าน

ДОМА    อ่านว่า    ดามา   แปลว่า   บ้านหลายหลัง 

เห็นไหมครับว่าถ้าหากว่าเราให้   Ударение ตกผิดที่ผิดทางจะมีปัญหาเรืองความหมายทันทีครับ (ต้องสั่งสมๆเรื่องแบบนี้)

  Ударение นี่นะครับ จะต้องตกที่ ตัวสระเท่านั้น ห้ามขีดบนตัวอักษรเด็ดขาดเลยนะครับ เพราะว่ามันเป็นกฏห้าม อิอิ แค่นั้นเอง

เอาละครับ

เราก็มาเริ่มทำความรู้จักกับคำสำคัญๆกันนะครับ

คำว่า ใคร   อะไร

คำว่าใคร ในภาษารัสเซีย เขาพูดว่า   Кто ?

คำว่าอะไร ในภาษารัสเซีย เขาพูดว่า Что ?

เรามารู้จักคำว่า นี่ อันนี้ กันครับ เผื่อได้มาตั้งเป็นคำถาม

คำว่า นี่  อันนี้ ภาษารัสเซียพูดว่า Это

เมื่อเราต้องการถามว่า " นี่คือใคร" สามารถถามได้ว่า  Кто это ? คะโต้ เอตะ ?

เมื่อเราต้องการถามว่า " นี่คืออะไร" สามารถถามได้ว่า  Что это ? ชะโต้ เอตะ ?

ฝึกพูดดูนะครับ เผื่อเจอคนรัสเซียจะได้ลองพูดกับเขาดู เดี๋ยวเขาก็บอกกลับมาเองว่า "นั่นคือ.........."

"Это........................"

เช่น  "Это машина"  นี่คือ รถยนต์

บทสนทนาตัวอย่าง

А : Что это ?

B:  Это книга.

_________________________________________________________________________

А : Кто это ? นี่คือใคร

В : Это дядя.  นี่คือลุง (นี่คืออา)

_________________________________________________________________________

А : Кто это ? นี่คือใคร

В : Это папа. นี่คือพ่อ

เมื่อเราถามคนรัสเซียแล้ว แล้วเขาตอบกลับมาให้เรารู้เราก็ต้องขอบคุณเขาใช่ไหมครับ เราสามารถที่จะกล่าวคำขอบคุณเขาได้โดยกล่าวว่า

Спасибо. ขอบคุณครับ / ค่ะ

Спасибо большое. ขอบคุณมากครับ / ค่ะ

เมื่อกล่าวขอบคุณก็จะมีการกล่าวบอกว่า ไม่เป็นไรครับ / ค่ะ เขาจะพูดกันว่า

Пожалуйста ! ด้วยความเต็มใจ

ข้อควรปฎิบัติ (ตาม)

ตรงนี้มันก็ไม่เชิงเป็นปัญหาหรอกครับแต่ว่าผู้เขียนเองเจอกับตน แล้วคนรุ่นใหม่เขาบอกมาก็เลยมาบอกต่อครับ

ผู้เขียนเคยขอบคุณคนรัสเซียด้วยความที่อยากให้ตรงแกรมมาก็เลยลองพูดดู ว่า

Спасибо вам большое. คนรัสเซียรุ่นใหม่คนนั้นเขาบอกว่า ไม่ต้องเติม вам เพราะว่ามันเป็นภาษาคนแก่ (อิอิ)ทุกวันนี้เขาไม่พูดประโยคนี้กัน ให้พูดว่า  спасибо เฉยๆ หรือไม่ก็ спасибо большое. ก็ได้

เอาเป็นว่ายังไงก็ลองนำไปใช้กันนะครับ.............ด้วยรัก 

 

The first day in Russia

posted on 15 Nov 2008 20:48 by ru-russian  in Experience

Hello.....my love all

สวัสดีครับท่านผู้อ่านที่น่ารักทุกท่านผมก็ขอขอบคุณทุกท่านนะครับที่คอยติดตามมาอ่าน แตว่าผมก็ต้องขออภัยทุกท่านที่ขาดหายไปนานเนื่องจากว่าผมติดสอบครับ(ต้องรีบแก้ตัวนิดนึง) ตอนนี้ผลสอบก็เริมออกมาแล้วครับก็เป็นที่น่าพึงพอใจครับผม

เอาหละมาวันนี้ก็เริ่มเล่าเรื่องต่างๆที่ มอสโก เมืองแห่งความหลากหลาย ครับ

วันแรกที่ผมเดินทางไปถึงที่มหาวิทยาลัยมอสโก แห่งรัฐ ปุ๊บ ฟามวุ่นวายก็เริ่มประดังมาทันที เพราะว่า ยาม(ตำรวจ) ก็เริ่มปฎิบัติหน้าที่อันน่ากลัว ตกใจโดยกล่าวว่า

ยาม -  &*^&)*)+(^&(&(_+ &^%$&*(_)JLHFT#%^*&)*_(_&%#$@

ผม - เอ่อๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ

ยาม - ๔นรีวั๖เกพำ๕เรี๘๘ห้๖๗๗ดห๕เก๕฿๔๓๒๒๑ฎฆฑธโฌฌณ๊รน่รน๕๖๗ก้ดีก๘๗หยฟิเห

ผม - ครับ

สิ่งที่เกิดขึ้นก็คือ ไม่เข้าใจกันครับ แต่ก็โชคดีที่มีนักศึกษาคนนั้นแหละครับคนที่ไปรับผมที่แอร์พอร์ตที่คอยช่วยเหลือผมก็เลยรู้ว่าให้รีบไปขอหอพักก่อนที่เขาจะปิด

ในที่สุดขาข้างซ้ายก็เริ่มย่างกรายเข้าสู่ สถานที่คล้ายนรกขุมเล็กๆครับ มันเป็นห้องแรก (ด่านแรกมากกว่า) ที่ต้องผ่านในการขอหอ ห้องนี้จะตรวจ วีซ่า...พาสปอรต  ก่อนขั้นตอนอื่นๆต่อไป

แม่จ้าววววววว ชาติที่แล้วฉันทำอะไรผิดต่อเธอหรือเปล่า.......เจ๊ด่าแหลกครับถ้าหากว่าเราฟังไม่รู้เรื่องเขา...เจ๊จะไล่ออกนอกห้องทันทีพร้อมกับบอกว่า......"ไปหาไกด์มาพูดกับฉัน"

ท่านผู้อ่านครับ พนักงานที่นู่เหรอครับไม่จำเป็นหรอกที่ต้องจบชั้นสูง เพียงแค่ท่านอ่านออก เขียนได้ เข้าใจระบบงานก็ทำงานได้แหละครับ เช่นในสถานีรถไฟใต้ดินเหรอครับ กองทัพ บาบุชก้า(ป้าๆ) ทั้งนั้นแหละครับที่ทำงานในที่สุดก็.....เข้าใจกันจนได้....อิอิ(ด้วยความยากลำบาก)......แต่สุดยอดว่าเจ๊โหดสุดๆ

ในที่สุดผมก็ได้อยู่หอพักในมหาวิทยาลัยครับ ชั้น7 ห้อง 704 ขวา (ในห้องใหญ่จะมีสองห้องเล็ก ซ้าย - ขวา)

คืนวันแรกนั้นอุณหภูมิอยู่ที่ +24 เซลเซียส พอวันรุ่งขึ้น +19ครับ

พอวันรุ่งขึ้นเหรอครั ผมก็สู้ต่อเพื่อจะได้อยู่หออย่างถาวร ผมก็ต้องไปห้องที่ 7 เพื่อให้ข้อมูลส่วนตัวครับ หลังจากนั้นก็ต้องไปห้องอื่นครับ แต่ว่าไม่รู่ว่าห้องไหน พอถามเจ้าหน้าที่เขาก็บอกว่า "ไม่รู้" อ้าว...........งงเลยกรู    ก็เลยตัดสินใจถามนักศึกษาเหมือนกันนั่นแหละ

ถามว่าไปห้องไหนต่อ (เป็นภาษาอังกฤษ) ก็เลยรู้ว่า ห้อง11

พอไปถึงห้อง11 ที่นู่นเขาจะถามว่า "ใครเป็นคนสุดท้าย" ผมก็ถามครับ แต่กลับได้คำถามกลับว่า "แถวซ้ายหรือแถวขวา" แถวซ้ายให้คนต่างชาติ แถวขวาให้คนรัสเซียครับ

แต่แปลกที่สุดคือว่า แล้วเมิงจาถามเพื่อ? ในเมื่อกรูหัวดำ.........แปลกไหมหละ แปลกแต่จริงครับ

แต่กระนั้นผมก็ได้อยู่หอต่อไป 1 เดือนครับ แต่ว่าความวุ่นวายอลหม่าน ความแปลกก็ยังมีอยู่เรื่อยๆแล้วจะเล่าเป็นช๊อตๆให้อ่านครับ

จุดเริ่มต้นของความอลหม่านคลี่คลายลงได้ด้วยความช่วยเหลือ(สอบถาม ติดตามห่างๆ) ของอาจารย์ นักศึกษารัสเซียเอกภาษาไทย ต้องขอขอบคุณครับผ๊ม...เหอะๆ

แล้วติดตามกันต่อครับผม มีอารายให้ตื่นเต้นอีกเยอะ......

.....อ้อ!!!! ตอนนี้บทที่2 ของบทเรียนใกล้คลอดแล้วนะครับ.......

I love you all

 

นี่เป็นประสบการณ์ตรงอีกอันหนึ่งครับที่ไม่สามารถลืมได้ลงจริงๆเพราะว่าเป็นการ Go Inter ครั้งแรกของตระกูลเลยก็ว่าได้

มันเป็นวันที่ตรงกับวันที่ 19 / กันยายน / 2550 และเป็นวันที่พึ่งผ่านวันคล้ายวันเกิดของผมมาไม่กี่วัน และที่สำคัญ หลานชายผมพึ่งคลอดได้ไม่กี่วันเช่นกัน เพราะฉนั้นผมก็เลยไม่สามรถลืมวันนั้นได้ลง วันนั้นผมต้องรีบไปขึ้นเครื่องแต่เช้า เครื่องออกตอน 10.30 น. (ผมไปถึงสนามบิน สุวรรณภูมิ ตอน 07.30) ผมก็คิดนะว่า "เออแล้วกรูจะรีบมาทำไมวะแต่เช้า" แต่นั่นเป็นการตัดสินใจที่ถูกต้องมากที่ไปแต่เช้า เพราะว่าคนเยอะมากๆ กว่าจะ Check In เสร็จก็เกือบเก้าโมงครับ

วันนั้นมีคอรบครัว(นอกจากครอบครัวหลานคนใหม่) ไปส่งกันทุกคน......ตกใจมากเลยเมื่อใกล้ถึงเวลาไปจริงๆ.....หลังจากที่เวลาบังคับให้ผมต้องไปพอเดินไปเจอสิ่งก่อสร้าง อลังการ ความสวยงามที่แถวๆ ดิวตี้ฟี ก็หมดกลัวในทันทีเพราะว่าที่นั่นสวยงามมาก(อยากให้ทุกคนได้เห็น) ฝรั่งทึ่งครับที่นั่นเพราะว่าสวยจริงๆขอย้ำ

ผมใช้เวลาเกือบค่อนชีวิตกว่าที่จะเดินไปถึงตัวเครื่องบิน เพราะว่าไกลมั๊กมาก....พอไปถึงที่นั่นผมรู้สึกเกลียดเครื่องบินลำนั้นมาก เพราะว่ามันกำลังจะพาผมไปไกลบ้านไกลเมือง และที่สำคัญเมื่อนั่งฟังคนรัสเซียเขาพูดกัน..."โอ้แม่เจ้า ทำไมพวกเมิง พูดกันเร็วแบบนี้,ไม่เห็นเหมือนที่อาจารย์กรูพูดเลยหนะ".........ท้อครับ ไม่อยากไปเลยแหละเพราะว่าภาษาบ้าอาราย พูดเร็วมาก แถมประเทศก็ขึ้นชื่อว่าหนาว มากๆ....เอาวะทำใจตัดสินใจไปเองนี่หว่ากรู

เมื่อถึงเวลา ขาพ้นดิน เออหวะ ตื่นเต้นดีนะ ตลอดเวลาที่อยู่บนเครื่อง 9 ชม โดยประมาณไม่หลับครับท่านเพราะว่าตื่นเต้นมาก อยากเห็นมอสโก อยากเห็นหิมะ อยากเห็นสิ่งที่เขาเรียกว่า เมืองนอก อยากเป็นเด็กนอกประมาณนั้นครับ เมื่อเวลาผ่านไปเสียงประกาศเตือนให้รัดเข็มขัด เตรียม แลนดิ้ง....เย้!!!!!ถึงแล้ว

ทุกอย่างไม่เป็นอย่างที่คิดครับ เริ่มตั้งแต่สนามบิน โอ้แม่เจ้า....ยุดยอด.......นี่มันสนามบินหรือว่าสถานีขนส่งสายใต้เก่าเนี้ยะ.......????? แล้วคนมันจะรีบไปไหนกัน....เดินเร็วมาก ผู้อ่านครับคนรัสเซียเนี้ยะเป็นคนที่เดินเร็วมากเลยครับ เราวิ่งก็แทบจะไม่ทัน.....ก็เลยไม่แปลกครับที่เขาเป็นแชมป์เดินเร็วโอลิกปิคปี 51 นี้

เมื่อเดินออกไป ไปเจอ ตม. เออหวะ ถ้าตอนนั้นพูดได้นะอยากถามว่า "กรูฆ่าญาติเมิงมาหรึไง ถึงต้องหน้าบึ้ง หน้าดุใส่กรูขนาดนั้น" แต่ก็พอเข้าใจว่าเป็นหน้าที่ของเขาอะนะ ชิลด์ๆ......หลังจากนี้ก็เริ่มเดินไปหยิบกระเป๋าเดินทางครับ ไอ้เราก็คิดในใจว่า เอ๊ จะมีสวยๆสักคนมาหยิบกระเป๋าผิดไม๊น๊า (แบบว่าพรหมลิขิตหนะครับ) เมื่อไม่มี โอเค เดินต่อ.....โชคดีครับที่ว่าจะมีคนมารับ คือนักเรียนรัสเซียที่เรียนเอกภาษาไทย ปี 4 ครับ(มีด้วยแฮะ)เอาละรอดแล้วกรูมันต้องเก่งแน่เลยเพราะว่าเคยแลกเปลี่ยนมาไทยด้วย กะว่าจะคุยเป็นภาษาไทยก่อนค่อยเก็บรัสเซียทีหลัง....เมื่อไปเจอ...นี่เลยครับ กระดาษขาวแผ่นหนึ่ง เขียนด้วยปากกาน้ำเงินว่า ISAA (ชื่อย่อสถาบันที่ผมไปเรียน) โชคดีมากครับที่เคยดูรูป "มาน" มาก่อนก็เลยเดินเข้าไปหา ( ย้ำว่าไม่ใช่เพราะกระดาษนั้นนะครับ )ผมก็รีบเข้าไป

ผม - "สวัสดีครับ"

เขา - "Здравствуйте"    ........(แปลว่าสวัสดีครับ)

ผม - "คุณพูดไทยได้ไหมครับ ?"

เขา - " Извините, я вас не понимаю " (แปลว่า ขอโทษครับผมไม่เข้าใจ)

ผม -

ตายกรูตาย นอกเหนือจาก ตาย คงไม่มีอะไร......คนอื่นที่เก่งกว่านี้ไม่มีหรือไร โอ้ยกรูๆๆๆๆ

แต่ในที่สุดตอนหลังๆเราก็พอรู้เรื่องกัน (โดยภาษาไทย) เพราะว่าเขาเริ่มชินกับความเร็วของภาษาไทยเขาบอกมาประมาณนั้น (แต่ที่จริงผมพูดช้าลงแหละครับ)

เราก็เดินทางต่อไปที่หอพักนักศึกษาของมหาวิทยาลัยมอสโก แห่งรัฐ.......ตอน 17.30 น เวลาของมอสโก.....

ผู้อ่านที่รักครับ ชีวิตที่แต่งแต้มด้วยความวุ่นวาย และความสนุกสนานก็เริ่มกำเนิดขึ้นนะเดี๋ยวนั้นแหละครับ โปรดช่วยกันติดตามอ่านด้วยนะครับเผื่อได้ข้อคิด วิธีการดำเนินชีวิต และการแก้ไขปัญหาจากบทเรียนบทนี้ของผม แล้วคุณจะรักเมืองหนาวแห่งนี้หรือไม่ก็เกลียดเข้าใส้ไปเลย....แต่ผมเป็นกลางนะครับไม่เลือกฝั่งไหนทั้งสิ้น ขอเพียงแค่ผมและผู้อ่านมีความสุขก็พอครับ......รักทุกคนครับ

ปล. การเดินทางโดยปลอดภัยครั้งนั้นผมขอขอบคุณ การบินไทย พี่กัปตัน สมศักดิ์(ถ้าจำไม่ผิดนะครับ)  แล้วก็พี่ๆ แอร์ฯ ทั้งหลาย ทั้งๆที่ส่งเราถึงที่แล้ว ยังมีส่งข้อความผ่านมือถืออวยพรเราอยู่เรื่อยๆไม่ขาด ผมก็อยากบอกว่า "ผมก็รักคุณเท่าฟ้าครับ"